¡Alex e o Monstro Burbulla do Armario!

Narrador→Había unha vez un neno chamado Alex, que vivía nunha habitación chea de xoguetes e libros de cores. A Alex encantábanlle os contos de aventuras, pero había algo que lle preocupaba moito: polas noites, sentía que había un monstruo escondido no armario.

( Imagen: Niño en su habitación y monstruo asomando en el armario).

Alex decidiu falar co seu irmá maior, Sam

Alex→: Sam, creo que hai un monstruo no meu armario, e dáme moito medo.

Narrador→Sam escoitouno con paciencia e dixo:

Sam→ O medo é coma unha burbulla no peito, as veces, medra e medra e non sabemos que facer con el.

Sam→ Pareceche se lle poñemos cara ao monstruo xuntos?

Narrador→ Esa misma noite, Alex e Sam abriron o armario con valentía e…

Dentro non había nada!

Só un abrigo grande que colgaba raro e uns xoguetes que se caeran.

Sam→ As veces á nosa imaxinación crea cousas que non están aí.

Pero está ben ter medo, pásanos a todos.

O importante é descubrir que facer para que o medo non nos controle.

Narrador→ Despois de ordenar o armario, Sam ensinoulle un truco a Alex.

Sam→ Alex, cando teñas medo pecha os ollos, respira fondo coma se estiveses inflando un globo e di:” Estou a salvo. Todo está ben.”

Narrador→Alex practicou esa noite. Cada vez que escoitaba un ruido, respiraba fondo e decía as palabras que lle dixera súa irmá. Tamén aprendeu a darse conta de como se sentía o seu corpo cando tiña medo: as súás mans suaban e o corazón latexaballe cada vez máis rápido. Pero co truco de Sam, todo lle resultaba máis sinxelo.

Narrador→ Unhas noites despois, Alex mesmo lle falou ao seu “monstruo”.

Alex→ Ola monstruo! Se estas ahí convídote a salir, xa non che teño medo!

Narrador→ Así, Alex aprendeu que o medo é normal e que, se o enfrontamos, podemos facer que se faga pequeno coma unha burbulla que desaparece.

Así, Alex aprendeu que o medo é normal e que, se o enfrontamos, podemos facer que se faga pequeno coma unha burbulla que desaparece.

(Image: Sam giving Alex a reassuring hug)

Unha noite, Alex estaba lendo un libro de piratas antes de durmir. De súpeto, apagouse a luz! A habitación quedou completamente ás escuras. Alex sentiu o corazón latexar moi rápido e as mans comezaron a suar. Respirou fondo, acordándose do truco de Sam. Pechou os ollos e imaxinou que estaba inflando un globo grande, grande, grande. "Estou a salvo. Todo está ben", dixo en voz baixa.

Despois de repetir a frase varias veces, Alex abriu os ollos amodo. Aínda estaba todo escuro, pero xa non tiña tanto medo. Decidiu que tiña que facer algo. Con moito coidado, levantouse da cama e buscou a lanterna que gardaba no caixón da mesiña de noite.

(Image: Alex looking for the flashlight in the dark)

Cando atopou a lanterna e a acendeu, viu que só se fora a luz. Non había ningún monstruo, nin nada perigoso. Aliviado, Alex saíu da habitación e foi buscar ao seu pai, que arranxou o problema da luz en un instante.

De volta na súa habitación, Alex deuse conta de que o medo non desaparecera por completo, pero xa non o controlaba. Agora sabía que podía facer algo para sentirse mellor. Decidiu deixar a lanterna ao lado da cama por se acaso, e volveu a ler o seu libro de piratas ata quedar durmido.

(Image: Alex reading his pirate book with the flashlight)

Ao día seguinte, Alex foi xogar ao parque cos seus amigos. Estaba moi contento porque xa non tiña tanto medo do monstruo do armario. Sabía que o medo podía aparecer de novo, pero tamén sabía que tiña as ferramentas para enfrontalo. E iso facía que se sentise moi valente.

(Image: Alex playing happily in the park with his friends)

Unha tarde, mentres Alex e Sam estaban construíndo unha cabana no salón, Sam preguntoulle:

Sam→ Alex, como estás co monstruo do armario?

Alex→ Xa non me preocupa tanto, Sam. Sei que non é real, e aínda que sentise medo, sei que podo facer que se vaia co truco do globo e coas túas palabras.

Sam sorriu e deulle un abrazo a Alex. Estaba moi orgullosa del. Alex aprendeu que o medo non é malo, senón unha emoción que nos avisa de que algo nos preocupa. O importante é non deixarse dominar polo medo, senón aprender a xestionalo e a superalo.

(Image: Alex and Sam building a fort together)

E así, Alex seguiu vivindo aventuras, lendo libros de piratas e enfrontándose aos seus medos, sabendo que tiña a axuda da súa irmá Sam e a súa propia valentía para vencer calquera "monstruo burbulla" que aparecese no seu camiño. Fin.